Skip to content

Długoterminowe działania następcze Badania Zapobiegania Wieńcowego w Szkocji ad 5

1 miesiąc ago

275 words

W przypadku wszystkich zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych wskaźnik zdarzeń w całym okresie obserwacji wynosił 7,6% dla pacjentów pierwotnie przypisanych do prawastatyny w porównaniu z 9,0% dla pacjentów pierwotnie przypisanych do grupy placebo (współczynnik ryzyka, 0,81, 95% CI, 0,68 do 0,96 ; P = 0,01). Przypisanie do prawastatyny wiązało się z redukcją ryzyka o 34% podczas próby i 14% w okresie post-testowym; obniżenie ryzyka podczas próby było statystycznie znaczące, ale zmniejszenie ryzyka pooperacyjnego nie było (Tabela i Rysunek 1). Podobne wyniki uzyskano w przypadku zgonów z powodu choroby niedokrwiennej serca. Zgony z powodu udaru były rzadkie podczas próby, z tendencją do zwiększonego ryzyka w grupie otrzymującej prawastatynę w okresie po badaniu i w całym okresie obserwacji. Nie było istotnej różnicy między dwiema grupami badawczymi pod względem częstości zgonów z przyczyn pozakosowych lub nowotworów w dowolnym okresie obserwacji. Tabela 2. Tabela 2. Choroba niedokrwienna serca i wyniki udaru mózgu. Rycina 2. Wykres 2. Analiza czasu do wystąpienia Kaplan-Meier dla złożonych wyników wieńcowych według pierwotnie przypisanej grupy badawczej. Panel A pokazuje szacunkowe wartości Kaplana-Meiera dla zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca (CHD) lub niezakończonego zawałem mięśnia sercowego (MI), a panel B – dane szacunkowe dotyczące śmierci związanej z CHD lub hospitalizacji.
W przypadku złożonych punktów końcowych układu sercowo-naczyniowego istniały dowody znaczącego stałego zmniejszenia ryzyka w grupie otrzymującej prawastatynę (Tabela 2). W całym okresie obserwacji śmiertelność z powodu choroby niedokrwiennej serca lub niezakończonego zawału serca wynosiła 11,8% w grupie pierwotnie przypisanej do prawastatyny i 15,5% w grupie początkowo przypisanej placebo (współczynnik ryzyka 0,73; 95% CI, 0,63 do 0,83, P <0,001). Względne zmniejszenie ryzyka zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca lub nieinwazyjnego zawału mięśnia sercowego wyniosło 40% podczas badania i 18% w okresie poprodukcyjnym (odpowiednio P <0,001 i P = 0,02) (Tabela 2 i Figura 2). Podobne względne zmniejszenie ryzyka zaobserwowano w końcowym punkcie zgonu lub hospitalizacji z powodu choroby wieńcowej (Tabela 2 i Figura 2). Tendencję do zwiększenia śmiertelności z powodu udaru w grupie otrzymującej prawastatynę w okresie post-testowym zrekompensowano spadkiem częstości występowania niekrytycznego udaru mózgu. Ogólna tendencja do zmniejszenia ryzyka (17%) nie osiągnęła jednak istotności statystycznej (P = 0,06).
Tabela 3. Tabela 3. Raki zachorowań. W przypadku nowotworów incydentalnych nie było dowodów zwiększonego ryzyka związanego z przypisaniem do prawastatyny w jakimkolwiek momencie badania (Tabela 3). Kiedy badano specyficzne miejsca raka, nie było sugestii dotyczących trendów związanych z leczeniem dla żadnego miejsca raka, z wyjątkiem raka gruczołu krokowego, w którym zaobserwowano tendencję do zwiększania ryzyka w grupie otrzymującej prawastatynę zarówno podczas, jak i po badaniu, z bezwzględnym wzrostem ogólnym z 1,8% do 2,7% (P = 0,03). To odkrycie nie było znaczące po dostosowaniu do wielokrotnego testowania (poprawka Bonferroniego).
Dyskusja
W oryginalnym raporcie z naszego badania opisaliśmy znaczące zmniejszenie ryzyka incydentów wieńcowych za pomocą prawastatyny. Obecnie informujemy, że podczas przedłużonego okresu obserwacji około 10 lat po zakończeniu badania, istniały dowody na ciągłe zmniejszanie ryzyka poważnych zdarzeń wieńcowych wśród uczestników badania leczonych prawastatyną podczas badania
[patrz też: warsztaty psychologiczne kraków, lista oczekujących na leczenie sanatoryjne, hipotermia terapeutyczna ]