Skip to content

Długoterminowe działania następcze Badania Zapobiegania Wieńcowego w Szkocji ad 7

1 miesiąc ago

672 words

Biorąc pod uwagę przeprowadzone wielokrotne testy statystyczne, można argumentować, że wynik ten był raczej wynikiem przypadku, niż związku przyczynowego. W metaanalizie prób statynowych nie zanotowano 17 danych dotyczących raka gruczołu krokowego jako osobnego miejsca raka. W tej analizie nie było jednak nadmiernej liczby nowotworów układu moczowo-płciowego, a wyniki badania obserwacyjno-kontrolnego sugerują możliwą redukcję raka prostaty przy stosowaniu statyn.18 Metaanaliza zapadalności na raka w badaniach z udziałem statyn19 nie wykazali istotnej różnicy w częstości występowania raka prostaty między statyną a grupami kontrolnymi w badaniach z udziałem 20,063 uczestników. Jednak raporty z tych innych badań nie zawierały danych na temat długotrwałej obserwacji, a niektóre nowotwory mogą mieć długi okres opóźnienia. Nasze wyniki powinny być porównane z wynikami obserwowanymi w długoterminowej obserwacji skandynawskiego badania przeżywalności Simvastatin Survival Study5 i LIPID.7 Obydwie były wtórnymi badaniami profilaktycznymi, aw obu badaniach większość uczestników była leczona otwartymi lekami obniżającymi poziom cholesterolu na początku okresu obserwacji poprocesowej (84% w badaniu skandynawskim i 90% w badaniu LIPID). Grupa skandynawska poinformowała o przedłużonym 5-letnim okresie obserwacji zgonów i incydentów nowotworowych.5 Nie znaleźli oni żadnych stałych korzyści w odniesieniu do zmniejszenia wskaźnika zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub z powodu chorób układu krążenia w okresie obserwacji dowody na wzrost zachorowalności na raka. W grupie placebo było więcej przypadków raka gruczołu krokowego niż w grupie leczonej statyną. Grupa badawcza LIPID podała wyniki7 na 2-letnie przedłużenie. W tym okresie trwały dowody świadczące o korzyściach związanych ze zmniejszeniem liczby zgonów z przyczyn wieńcowych i zgonów z jakiejkolwiek przyczyny. Nie było dowodów na nadmierną częstość występowania nowotworów prostaty i jąder połączonych w grupie losowo przydzielonej do otrzymania prawastatyny. Nie ma oczywistego wyjaśnienia dla widocznej rozbieżności między tymi dwoma badaniami w odniesieniu do osiągniętych korzyści. Jest możliwe, że przedłużona korzyść z okresu leczenia statyną będzie zależeć od ciężkości choroby wieńcowej w punkcie wyjściowym. W tym względzie nasza populacja badana będzie miała najniższy stopień zaawansowania choroby wieńcowej na początku badania, a populacja skandynawska jako najcięższa. Dlatego nie jest jasne, czy wyniki uzyskane podczas długotrwałej obserwacji w naszym badaniu można ekstrapolować na leczenie pacjentów z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca. Ponadto wszyscy uczestnicy badania byli mężczyznami w średnim wieku, co oznacza, że nasze wyniki niekoniecznie muszą być ekstrapolowane na jakąkolwiek inną grupę.
Jednym z ważnych ograniczeń naszego badania jest to, że nie byliśmy w stanie, z powodu ograniczeń finansowych, uzyskać danych na temat stosowania statyn przez cały 10-letni okres obserwacji po zakończeniu badania. Jak już wspomniano, częstość stosowania statyn w ciągu pierwszych 5 lat okresu przedłużenia była niska w porównaniu z odsetkami w badaniach skandynawskich i LIPID, prawdopodobnie dlatego, że nasza populacja była w dużej mierze bez dowodów na występowanie wcześniejszej choroby wieńcowej. Po dalszej obserwacji mogliśmy stwierdzić, że stosowanie statyn zwiększyło się w większym stopniu u pacjentów, u których rozwinęły się kliniczne objawy choroby wieńcowej (lub u których rozwinęły się inne czynniki ryzyka choroby wieńcowej, takie jak nadciśnienie lub cukrzyca) Ze względu na post-testowe stosowanie statyn w obu randomizowanych grupach można stwierdzić, że nasza analiza nie doceniła prawdopodobnego efektu początkowych 5 lat stosowania statyn w ograniczaniu zdarzeń wieńcowych.
Podsumowując, badanie to wykazało, że u mężczyzn z hipercholesterolemią, którzy nie przeszli zawału mięśnia sercowego w wywiadzie, leczenie statynami przez średnio 5 lat zapewniało ciągłe zmniejszanie ryzyka incydentów wieńcowych przez dodatkowy okres do 10 lat. Nie było dowodów na ogólny wzrost ryzyka zgonu z przyczyn nie sercowo-naczyniowych lub raka lub z zapadalności na raka.
[więcej w: internista pruszków, czynnik von willebranda, mel by melissa allegro ]

0 thoughts on “Długoterminowe działania następcze Badania Zapobiegania Wieńcowego w Szkocji ad 7”