Skip to content

Fuzja na stenozę kręgosłupa lędźwiowego – ochronny lub zbyteczny implant chirurgiczny?

1 miesiąc ago

768 words

width=680Zwężenie kręgosłupa lędźwiowego jest zwykle spowodowane zwyrodnieniową artrozą stawową i prowadzi do ucisku nerwów, powodując niepełnosprawność chodzenia i ból kończyn dolnych u osób starszych. Zastosowanie samej chirurgicznej dekompresji w leczeniu zwężenia kręgosłupa lędźwiowego zmniejszyło się nieznacznie w Stanach Zjednoczonych w latach 2002-2007, podczas gdy zastosowanie połączonej procedury dekompresji i fuzji zwiększyło się w tym okresie o 15 punktów.1 Dowody świadczące o korzyściach z dodania brak jest fuzji z chirurgią dekompresyjną, nawet w podgrupie pacjentów ze zwyrodnieniową spondylolizą (ześlizgiem sąsiednich kręgów spowodowanych przez artrozy stawu) .3.3 Dekompresja z fuzją jest wykonywana u około połowy wszystkich pacjentów ze zwężeniem kręgosłupa lędźwiowego. przechodzą operację kręgosłupa i 96% podgrupy pacjentów, u których występuje kręgozmyk kręgowy.4,5 Uważa się, że zwyrodnienie kręgosłupa wiąże się z ryzykiem progresywnej niestabilności spowodowanej manipulacją i zniszczeniem elementów kręgosłupa podczas operacji.6,7 Wykonanie fuzji oprócz chirurgii dekompresyjnej kości jest ogólnie akceptowane jako najlepsza praktyka, nawet w przypadku choroby zwyrodnieniowej. stabilna kręgozmyk, w którym przedni wślizgnięty kręg nie porusza się więcej niż 3 mm do przodu na sąsiednim kręgu poniżej.4-8 Poprzednie badania jednak nie wykazały korzyści z fuzji nad samą dekompresją w leczeniu zwężenia.2,3,9 Co więcej, w analizie danych Medicare, które oceniały wykorzystanie zasobów wśród 32152 pacjentów w Stanach Zjednoczonych w 2007 r., Częstość występowania udaru zagrażającego życiu i zdarzeń sercowo-płucnych wśród pacjentów, którzy przeszli skomplikowaną operację fuzji, była trzykrotnie częstsza wśród pacjentów, którzy przeszli operacja dekompresyjna sama1. Oprócz większego ryzyka powikłań, z którą wiązała się bardziej złożona operacja wyższe koszty opieki zdrowotnej dzięki dłuższym pobytom w szpitalu i dodatkowym kosztom implantów.
W dwóch badaniach w tym wydaniu czasopisma Försth et al.10 oraz Ghogawala i wsp. 11 dostarczają dowodów sugerujących, że dodanie fuzji do operacji dekompresyjnych ma niewielką wartość. W obu badaniach standardową dekompresję kości porównano z dekompresją i instrumentalną fuzją u pacjentów ze zwężeniem, które było ograniczone do maksymalnie dwóch poziomów lędźwiowych i nie wymagało niestabilności kręgosłupa, która jest najczęstszą postacią zwężenia kręgosłupa. W szwedzkim badaniu stenozy kręgosłupa Försth et al. obejmowały pacjentów ze spondylolistezą i pacjentów bez kręgozmyku, podczas gdy w badaniu z USA Ghogawala i in. dotyczyło tylko pacjentów z kręgozmykiem i wykluczało osoby z niestabilnością kręgosłupa, co potwierdzono na zdjęciach RTG.
Ghogawala i in. losowo przydzielono 66 pacjentów ze zwężeniem i kręgozmykiem w pięciu szpitalach. Ta próba wykazała niewielką korzyść – tuż powyżej minimalnej klinicznie istotnej różnicy – dekompresji i fuzji na pierwotnej miary wyniku, ogólny wynik podsumowania składnika fizycznego w 36-elementowym skróconym badaniu stanu zdrowia (SF-36) wyników badań lekarskich . Drugorzędna miara wyniku – wynik wskaźnika niepełnosprawności Oswestry (ODI) – nie różniły się znacząco między grupami leczenia. ODI służy do oceny niepełnosprawności związanej z bólem krzyża; jest stosowany na skalę międzynarodową jako specyficzna dla choroby skala funkcjonowania i jest uznawany za lepszy od skal ogólnych w odniesieniu do oceny leczenia kręgosłupa.
Försth i in. losowo przydzielono 247 pacjentów z lub bez spondylolistycznej w siedmiu szpitalach do jednej z dwóch procedur. Zgodnie z wcześniejszym badaniem kohortowym na dużą skalę przeprowadzonym przez Krajowy Szwedzki Rejestr Chirurgii Kręgosłupa, 9 autorzy stwierdzili, że im bardziej zaawansowana technicznie dekompresja z procedurą fuzji wiązała się z wyższymi kosztami, ale nie zapewniała poprawy w stosunku do pierwotnej miary wyniku. ODI lub jakikolwiek inny wynik kliniczny, w tym odległość chodzenia.
Ghogawala i in. prawidłowa konkluzja, że umiarkowana różnica w wyniku SF-36 na korzyść instrumentowanej fuzji nie uzasadnia związanych z tym wyższych kosztów implantów i dłuższego czasu operacji niż w przypadku samej dekompresji. Biorąc pod uwagę, że specyficzne dla choroby ODI jest lepszą miarą wyniku leczenia stenozy kręgosłupa niż ogólny SF-36, fakt, że oba badania wykazały, że poprawa wyników w ODI nie różniła się znacząco pomiędzy dwoma podejściami chirurgicznymi sugeruje że bardziej kosztowne podejście instrumentowanej syntezy jądrowej nie stanowi wartości dodanej dla pacjentów.
Niezwykłą różnicą między tymi dwoma badaniami jest zaobserwowana szybkość reoperacji
[więcej w: paradontoza leczenie, leczenie niepłodności, stomatolog ]
[hasła pokrewne: ziemia okrzemkowa allegro, gliceryna na wlosy, przeglądarka skierowań ]

0 thoughts on “Fuzja na stenozę kręgosłupa lędźwiowego – ochronny lub zbyteczny implant chirurgiczny?”