Skip to content

Specyficzne dla ERCC1 immunobarwienie w niedrobnokomórkowym raku płuc

2 miesiące ago

829 words

W liście do redaktora, Niedernhofer i in. (Wydanie z 14 czerwca) mam wątpliwości co do swoistości monoklonalnego mysiego przeciwciała 8F1, które stosuje się do wykrywania białka zrekombinowanej naprawy grupy (ERCC1). Wątpliwości te są ważne, aby się z nimi pogodzić, ponieważ dwa badania donoszą, że wysoki poziom ekspresji ERCC1, wykryty za pomocą immunohistochemicznego barwienia guzów pierwotnych za pomocą przeciwciała monoklonalnego 8F1, wiąże się z dobrym rokowaniem w niedrobnokomórkowym rak płuca wpływa jeszcze ujemnie na odpowiedź na środki chemioterapeutyczne.2.3 W związku z tym poziom ekspresji epitopu rozpoznawanego przez 8F1 (przypuszczalnie ERCC1) może wpływać na postępowanie z niedrobnokomórkowym rakiem płuc.
Figura 1. Figura 1. Swoistość przeciwciała 8F1 do wykrywania ERCC1. Dwa różne małe interferujące RNA (siRNA-1 i siRNA-2), zsyntetyzowane jako dupleksy oligonukleotydów RNA / RNA, obniżają ekspresję ERCC1 w komórkach raka szyjki macicy HeLa. Dehydrogenaza aldehydu glicerynowo-3-fosforanowego (GAPDH) jest stosowana jako kontrola obciążenia (panel A). Inny siRNA, siRNA-3, obniża ekspresję ERCC1 w niedrobnokomórkowych komórkach raka płuc A549. .-aktyna jest używana jako kontrola obciążenia (panel B). Epitop rozpoznawany przez przeciwciało 8F1 i ujawniony za pomocą barwienia immunohistochemicznego (Panel C) lub barwienia immunofluorescencyjnego (Panel D) znika po usunięciu ERCC1. W celu barwienia immunofluorescencyjnego (panel D), komórki barwiono przeciwciałem 8F1, ujawnionym przy użyciu drugorzędowego przeciwciała, Alexa Fluor 488 (Invitrogen), pokazanego jako zielona fluorescencja. Komórki następnie barwiono kontrastowo dichlorowodorkiem 4 , 6-diamidyno-2-fenyloindolu (1 .g na mililitr), co pokazano jako niebieską fluorescencję. Antygen rozpoznawany przez 8F1 w komórkach kontrolnych jest wyłącznie jądrowy. Antygen rozpoznawany przez 8F1 (brunatno-czerwony sygnał immunohistochemiczny pokazany w Tablicy C lub zielony sygnał fluorescencji przedstawiony w Tablicy D) znika po transfekcji siRNA specyficznym dla ERCC1.
Aby uwzględnić specyfikę 8F1, zastosowaliśmy kilka uzupełniających się podejść. Najpierw użyliśmy małych interferujących RNA (siRNA) zaprojektowanych do znoszenia ekspresji ERCC1 i byliśmy w stanie zubożać białko ERCC1 z komórek raka szyjki macicy HeLa (Figura 1A) i niedrobnokomórkowych komórek raka płuc A549 (Figura 1B) .4,5 W tych nabłonkowych komórkach nowotworowych 8F1 ujawniało jedno główne pasmo, które migruje o oczekiwanej masie cząsteczkowej (36000) i które zniknęło po zmniejszeniu ERCC1 za pośrednictwem siRNA. Traktowaliśmy kontrolne komórki HeLa lub komórki HeLa zubożone w ERCC1 (które transfekowano siRNA specyficznym dla ERCC1) dokładnie tak, jak zrobiliśmy to z naszymi niedrobnokomórkowymi rakami płucnymi.2 Komórkowe peletki utrwalono w tym samym środku utrwalającym jak stosowany dla świeżo wyciętych pierwotnych nowotworów płuc, a następnie osadzono je w parafinie. Peletki następnie usunięto z parafiny i ponownie uwodniono. Epitop został ujawniony, a peletki poddano barwieniu immunohistochemicznemu w celu wykrycia ERCC1.
Eksperymenty te wykazały, że w warunkach stosowanych w przypadku niedrobnokomórkowego raka płuc, 8F1 rzeczywiście rozpoznaje epitop, który jest tłumiony w wyniku wyczerpania ERCC1. Ta obserwacja dotyczy zarówno immunohistochemicznego wykrywania ERCC1 (Figura 1C), jak i wizualizacji ERCC1 za pośrednictwem immunofluorescencji (Figura 1D).
Doświadczenia te silnie sugerują, że w warunkach, które stosowano do immunohistochemicznego wykrywania ERCC1 w niedrobnokomórkowych rakach płuc, przeciwciało monoklonalne 8F1 wykrywa ERCC1 w specyficzny sposób. Dalsze szczegóły tych eksperymentów znajdują się w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego listu na stronie www.nejm.org.
Ken A. Olaussen, Ph.D.
INSERM Unité 848, F-94805 Villejuif, Francja
Pierre Fouret, MD, Ph.D.
Institut Gustave Roussy, F-94805 Villejuif, Francja
Dr Guido Kroemer, Ph.D.
INSERM Unité 848, F-94805 Villejuif, Francja
fr
Wspierany przez granty od Ligue National contre le Cancer, Unii Europejskiej ChemoRes i Institut National contre le Cancer (do Dr Kroemer) oraz od Institut National contre le Cancer Programs Nationaux d Excellence Spécialisés Poumon (do Dr. Fouret).
Dr Fouret donosi o posiadaniu praw patentowych w oczekiwaniu na ocenę immunohistochemiczną ERCC1. Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
5 Referencje1. ERCC1 i niedrobnokomórkowy rak płuca. N Engl J Med 2007; 356: 2538-2541
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Olaussen KA, Dunant A, Fouret P, i in. Naprawa DNA przez ERCC1 w niedrobnokomórkowym raku płuca i chemioterapii adiuwantowej opartej na cisplatynie. N Engl J Med 2006; 355: 983-991
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Zheng Z, Chen T, Li X, Haura E, Sharma A, Bepler G. Synteza DNA i naprawy genów RRM1 i ERCC1 w raku płuc. N Engl J Med 2007; 356: 800-808
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Chang IY, Kim MH, Kim HB, i in. Małe tłumienie ERCC1 indukowane interferującym RNA zwiększa czułość ludzkich komórek rakowych na cisplatynę. Biochem Biophys Res Commun 2005; 327: 225-233
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Lan L, Hayashi T, Rabeya RM, i in. Funkcjonalne i fizyczne interakcje między kompleksami ERCC1 i MSH2 pod względem oporności na cis-diamminedichloroplatynę (II) w komórkach ssaków. DNA Repair (Amst) 2004; 3: 135-143
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Materiał uzupełniający
(37)
[więcej w: gliceryna na wlosy, przeglądarka skierowań, przeglądarka skierowan ]

0 thoughts on “Specyficzne dla ERCC1 immunobarwienie w niedrobnokomórkowym raku płuc”